Με αφορμή τη μουσική παράσταση-αφιέρωμα στο σπουδαίο έργο του Διονύση Σαββόπουλου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 20 και 21 Νοεμβρίου, η Ειρήνη Ζαβιτσάνου συνάντησε τον Στάθη Άννινο και την Κατερίνα Πολέμη.

Μια ξεχωριστή συζήτηση, γεμάτη αναμνήσεις, προσωπικές ιστορίες και συγκίνηση. Οι δύο καλλιτέχνες ξετυλίγουν το νήμα των κοινών τους στιγμών με τον Διονύση Σαββόπουλο. Θυμούνται συναυλίες, μουσικές συναντήσεις και ξεχωριστές στιγμές από τη συνεργασία τους μαζί του. Μιλούν για τον άνθρωπο πίσω από τον δημιουργό, για την προσωπικότητά του, τη μουσική του ιδιοφυΐα, αλλά και για εκείνη τη μοναδική αίσθηση που άφηνε σε όσους είχαν την τύχη να βρεθούν δίπλα του, πάνω ή έξω από τη σκηνή.

 

Πώς ήταν να συνεργάζεσαι με τον Διονύση Σαββόπουλο; Τι κρατάς από έναν τέτοιο άνθρωπο και δημιουργό; Τι αντιπροσωπεύει για την Ελλάδα, για τη μουσική και για το ελληνικό τραγούδι; Πώς μπορεί το έργο ενός καλλιτέχνη να διαπερνά τον χρόνο και να εξακολουθεί να συγκινεί, να εμπνέει και να συνομιλεί με τις επόμενες γενιές;

 

Ο Στάθης Άννινος και η Κατερίνα Πολέμη μοιράζονται μαζί μας τις δικές τους απαντήσεις, μέσα από βιώματα που φωτίζουν μια σπουδαία καλλιτεχνική διαδρομή, αλλά και την ανθρώπινη πλευρά ενός δημιουργού που σημάδεψε ανεξίτηλα τον πολιτισμό μας.

 

Μια συζήτηση που γίνεται ταξίδι στη μνήμη, μια συνάντηση που μας θυμίζει πως ορισμένες φωνές δεν σιωπούν ποτέ. Γιατί ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν είναι μόνο τα τραγούδια που μας κληροδότησε. Είναι οι εποχές που έντυσε με τη μουσική του, οι λέξεις που έγιναν δικές μας, οι στιγμές που μοιραστήκαμε και εκείνες που θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε μέσα από τα τραγούδια του.

 

Ιδέα, αρχισυνταξία, παρουσίαση: Ειρήνη Ζαβιτσάνου

Σκηνοθεσία – Μοντάζ: Ήρα Δράκου

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ